Ένας ψύλλος βάζει φωτιά στα άχυρα.

Πιστός στην ζωή ακόμη και αν τα πάντα γύρω του είναι νεκρά, ακόμη και αν δεν ακολούθησε ποτέ του τις οδηγίες χρήσης. Σκληροπυρηνικά ασταθής και σταθερά προβλέψιμος στις ακραία εναλλασσόμενες εκφάνσεις του. Ιδιαίτερα φιλικός με τους αντικοινωνικούς. Αιώνια απών και πανταχού παρών. Κύριος και κεριά και λιβάνια.


Το χειμώνα συνηθίζει να αράζει πάνω στην αερογέφυρα του περιφεριακού φορώντας τα κοντά καλοκαιρινά του ρούχα. Παρατηρεί το ηλιοβασίλεμα και αργότερα αφού πρώτα εξοικιωθεί με το σκοτάδι, και μειωθεί αισθητά ο αριθμός και θόρυβος των διερχόμενων αυτοκινήτων, ψαρεύει. Όταν βαρεθεί, βγάζει από την τσέπη του ένα ξυπνητήρι και το ρυθμίζει έτσι ώστε να χτυπήσει άμεσα, δίνοντας του το ελεύθερο να φύγει.


Σήμερα, καθώς περίμενα το λεωφορείο -στη στάση δίπλα από το περίπτερο-, τον άκουσα να λέει στον περιπτερά πως για κάποιο ανεξήγητο λόγο, το ξυπνητήρι του απορυθμίστηκε σε σημείο να μένει εγκλωβισμένος στην ακατάπαυστη διαδικασία διαδοχής ονείρων, χτίζοντας το ένα μέσα στο άλλο. Ο περιπτεράς αφού πρώτα συμφώνησε με τον τρελό της γειτονιάς, σε μια προσπάθεια του να τον ηρεμήσει κάνοντας τον να σταματήσει να φωνάζει πως "όλα είναι ψεύτικα", πήρε στα χέρια του το ξυπνητήρι αναζητώντας την υποδοχή για μπαταρίες έχοντας κατά νου πως μάλλον τελείωσαν.


Αυτό που με ανησυχεί κάπως είναι το ότι καθώς έμπαινα στο λεωφορείο, άκουσα τον περιπτερά να λέει γεμάτος απογοήτευση "ο νηλ αρμστρονγκ με πρόδωσε, τόσες προετοιμασίες έκανα και δε με πήρε μαζί του στο φεγγάρι".


Αργότερα σκέφτηκα πως ίσως απλά να έφαγε πολύ κέηκ και παγωτό.

2 σχόλια:

σάρα είπε...

!!!!!!

Ανώνυμος είπε...

Ενας διανοουμενος γεννιεται αναμεσις των βακτηριων...